فرصتی برای دوست داشتن

يک روز صبح زود چشم‌هايم را باز مي‌کنم.

فرشته‌اي بال‌هايش را به صورتم مي‌زند و

مي‌گويد: اين آخرين باری است که خورشيد را مي‌بيني.

مي‌تواني تا غروب کنار پنجره بايستي و با آسمان و پرنده‌هايش حرف بزني.

مي‌تواني، مشق‌هاي کودکي‌ات را تمام کني.

مي‌تواني آخرين سطر نامه‌ات را بنويسي.

مي‌تواني زانو به زانوي خدا بنشيني

 و گناهان ريز و درشت و تکراري را بشماري و يک دل سير گريه کني.

ادامه...